در تاریخ بشر مسکن از مهمترین عوامل نیازهای بشری بوده و انسانهای اولیه برای مرتفع نمودن این مساله به غارها پناه برده بودند. نمونه این نیاز را در کوهها و غارهای اطراف بهبهان که از نیاکان مان برجای مانده می توان دید.

امروزه اصلی ترین دغدغه یک جوان داشتن سرپناه برای تامین آتیه و زندگی مشترک می باشد. این در حالی است که در شهر بهبهان این اواخر قیمت زمین و مسکن بشدت افت کرده و خرید و فروش آن پس از سالهای متوالی از رونق افتاده! روند رشد این قیمتها از سال ۷۹ شروع شد و تا پایان سال ۸۶ ادامه پیدا کرد تا آنجا که دلالان زمین و مسکن در این مدت دست به سود جویی ها و اختلالهایی در این زمینه نمودند بطوریکه قیمت واقعی یک قطعه زمین در سال ۷۹ اگر ۵ میلیون تومان بود در سال ۸۶ بقیمت ۱۱۰ میلیون تومان تعیین نرخ گردید. البته این افزایش یا رکود مربوط به منطقه خاصی نبود و کل کشور درگیر این مساله بودند.

حال از این منظر به مساله نظر بیافکنیم امروز که بازار خرید و فروش رونقی ندارد و همان دلالان سابق مدعی سقوط قیمتها شده اند با در نظر گرفتن سیاستهای اخیر دولت باصطلاح خدمتگزار آیا این سوال در ذهن شما متبادر نمی گردد که : آیا فردی که زمینی را با سرمایه ۱۱۰ میلیون تومانی خریداری نموده است در بازار از رونق افتاده زمین حاضر است زمینش را به مبلغ پائین تر بفروشد؟ آیا با خود اندیشیده اید اگر این فرد در بدترین شرایط هم باشد زمینش را با همان قیمتی که خریداری کرده بفروشد!؟ فقط جلوی افزایش قیمت را گرفته و هیچگونه سقوطی در این زمینه نیست! یا اگر این شخص سرمایه خود را در زمینه تولیدی دیگری سرمایه گذاری می کرد موفق تر می بود؟

خیلی دوست دارم نطر دوستان را در این زمینه بدانم.  

  RSS